Ostatnim razem omawialiśmy jednego z mniejszych stworów z uniwersum Gothica, jakim jest kretoszczur. Tym razem, dla kontrastu, zajmiemy się jednym z większych, czyli trollem.
Gothicowy Donkey Kong
Trolle, które znamy ze świata Gothica różnią się od tych, które możemy spotkać w źródłach. Stworzenie to pochodzi z mitologii germańskiej i o ile w obu przypadkach jest to postać humanoidalna, o tyle w oryginale przypomina bardziej człowieka aniżeli goryla.
Jest to jeden z tych potworów, które niedużo zmieniły się na przestrzeni czasu od pierwszych znanych nam konceptów do wydania pierwszej wersji gry. Na jednym z rysunków autorstwa Mike’a Hoge’a widzimy stwora przypominającego goryla, który w prawej ręce trzyma goblina. Różnice, jakie możemy zaobserwować względem pierwszej odsłony Gothica, to przede wszystkim bardziej masywne nogi w przypadku pierwotnej wersji, mniej owłosienia, trochę inny kształt czaszki (bardziej przypominający goblina) oraz brak charakterystycznego irokeza na głowie.
Rysunek ten jest jednocześnie projektem figurki wydanej przez Egmont w 1999 roku, która promowała Gothic 1. Goblin w ręce trolla nawiązuje do mechaniki, która finalnie nie znalazła się w grze, a która pozwalała stworzeniu rzucać w gracza właśnie goblinami lub kamieniami. Na innym materiale — kartce urodzinowej — nasz Gothicowy goryl pojawił się w krawacie Donkey Konga, czyli klasycznej gry znanej nam z platformy Nintendo.
Herr Mannelig, Herr Mannelig…
Jak wspomniałem wcześniej, oryginalnie trolle pochodzą z mitologii germańskiej, a dokładniej mitologii nordyckiej. Pierwsze wzmianki o tych stworzeniach pochodzą z tzw. Eddy młodszej (Prose Edda), czyli utworu islandzkiego poety i historyka Snorrego Sturlusona, spisanej około 1220 roku. Czytając na ten temat, natrafiłem na dwie wersje opisu trolla. Jedna mówi o wielkim potworze, druga natomiast o pięknej kobiecie. Co ciekawe, prawdopodobnie obie wersje są poprawne.
Jeśli chodzi o klasyczne wyobrażenie tego stworzenia, to w zależności od autora będzie się ono nieco różnić, jednak w większości przypadków, będzie to raczej duży, brzydki stwór, przypominający karykaturę człowieka. Oprócz tego natrafimy też na odmiany, jak na przykład Skogtroll (troll leśny), który jest porośnięty gęstym lasem.
Drugą wersją, o której wspomniałem, jest najpewniej huldra, czyli żeński odpowiednik trolla. Myślę, że większość fanów Gothica spotkała się (być może nieświadomie) z jedną z popularniejszych historii o górskiej trollicy w postaci szwedzkiej ballady, w wykonaniu niemieckiego folk metalowego zespołu In Extremo. Herr Mannelig, bo o tym utworze mowa, opowiada o córce trolla, która chce zostać człowiekiem i aby tego dokonać, próbuje przekonać tytułowego Pana Manneliga do ożenku. Według legend bowiem, gdy huldra poślubi człowieka, odpada jej ogon a ona sama, może żyć wśród ludzi.
Jeśli nie mieliście jeszcze okazji posłuchać Herr Mannelig w wersji polskiej, to jednym z popularniejszych wykonów tego utworu w naszym ojczystym języku jest cover zespołu Cronica.
Trolle na Khorinis
W pierwszych dwóch częściach Gothica stworzenie to posiada parę odmian. Większość z nich jednak niczym lub prawie niczym, nie różni się od zwykłej wersji. W pierwszej odsłonie podczas szukania kamienia ogniskującego w starym klasztorze możemy spotkać młodego trolla. Wygląd jest taki sam jak u dorosłego osobnika, jest on natomiast oczywiście trochę mniejszy.
W drugiej części Gothica natrafimy natomiast na dwie odmiany tego osobnika. Pierwszą z nich jest troll jaskiniowy, którego możemy spotkać na Wyspie Irdorath przed celami, gdzie znajduje się nowicjusz Pedro. Ten stwór jest identyczny jak jego normalna wersja występująca na Khorinis.
Zdecydowanie ciekawszym wariantem jest czarny troll. Tutaj możemy zaobserwować dużo więcej zmian względem klasycznej odmiany. Już na pierwszy rzut oka osobnik ten wygląda bardziej agresywnie i niebezpiecznie. Posiada zdecydowanie większe nogi oraz dłuższe i bardziej zaostrzone kły. Charakterystyczną częścią ciała są długie uszy, które nieco przypominają rogi lub kolce. Podobne możemy zobaczyć na jego plecach. Oprócz tego, na głowie brakuje mu klasycznego irokeza.
Tak samo, jak w przypadku preriowego ścierwojada z Jarkendaru, czarny troll pierwotnie miał pojawić się w Gothic Sequel jako demoniczny.
Od goryla do chodzącej skały
Na kontynencie te osobniki są bardziej pospolitym gatunkiem niż na wyspie Khorinis. Postura oraz sposób poruszania się tych stworzeń nie zmieniły od czasu Gothica 2. W dalszym ciągu są zgarbione, podpierają się na swoich masywnych rękach, przesuwając się do przodu i bezmyślnie nas uderzają. Zmienił się jednak ich wygląd zewnętrzny. Straciły one całe futro na rzecz zgrubień na skórze, która miejscami wygląda tak, jakby stwór był zrobiony z kamienia. Myrtańskie trolle mają też dużo szersze barki i większą głowę. Próżno szukać u nich uszu, a oczy w celu ich ochrony znajdują w sporym zagłębieniu.
Tak samo, jak w przypadku Khorinis, w Myrtanie występują czarna odmiana. W odróżnieniu od swoich kuzynów z wyspy, między tymi osobnikami różnic jest zdecydowanie mniej. Mają oczywiście inne ubarwienie, szare z miedzianym akcentem na plecach, ale oprócz tego w oczy rzucają się dwa duże, zakrzywione rogi wyrastające z prawej i lewej strony głowy. Podobnie jak na Khorinis, czarne trolle są tu niezwykle rzadkie.
Gatunek zagrożony wyginięciem
Na Argaan ten gatunek nie występuje zbyt często. Na całej wyspie znajduje się jedynie jeden osobnik. Tutejsza odmiana wydaje się zdecydowanie bardziej ludzka niż wcześniej omawiane bestie. Postura jest bardziej wyprostowana, a sam troll porusza się jedynie na nogach bez podpierania się rękami. Te są za to wykorzystywane w trakcie walki do zasłaniania się przed ciosami przeciwnika, co sugeruje, że gatunek zamieszkujący Wyspy Południowe odznacza się także większą inteligencją.
Oprócz tego, we wnętrzu wulkanu możemy spotkać opętane trolle. Chwilę temu wspomniałem, że na wyspie znajduje się tylko jeden osobnik. Nie doliczałem opętanych, ze względu na to, że są to tak naprawdę ożywieńcy. Kilka takich egzemplarzy powstało z martwych za sprawą argaańskich magów, opętanych przez Śniącego. Te wielkie zombie wyglądają niemal identycznie jak żywe osobniki. Wyróżniają się natomiast czerwonymi, świecącymi oczami oraz pozszywanym ciałem.
Gothic Remake
Co prawda nie widzieliśmy jeszcze w akcji trolla z Gothic Remake, ale mamy dostęp do jednej z grafik koncepcyjnych. Widać, że twórcy chcieli odejść od tego wizerunku przypominającego goryla. Zamiast tego, dostajemy stworzenie, któremu najbliżej jest do swojego odpowiednika z niesławnej Arcanii. Czerwone oczy, spore kły, brak charakterystycznego „irokeza”, mniej zgarbiona postura i brak podpierania się rękami. Oprócz tego jest on porośnięty futrem, które przypomina nieco mech. Na jego prawej ręce możemy zauważyć kawałek drewna, który wydaje się imitować tarczę. Sugeruje to, że być może nowa wersja tego stworzenia, będzie bardziej inteligentna od oryginału.
Dodatkowo warto zwrócić uwagę na rogi, które są przedstawione na szkicu po lewej stronie, które są podobne do baranich. Gdy przyjrzymy się bliżej głowie po prawej stronie, zobaczymy, że także posiada on wspomniane rogi, tylko zdecydowanie krótsze, więc najwidoczniej rosną one wraz z wiekiem. Sugeruje to, że twórcy nie chcą po prostu pomniejszać stworzenia, gdy będą chcieli postawić na naszej drodze młodego osobnika, tak jak to miało miejsce w oryginale.
Trolle w innych dziełach i popkulturze
Cóż, troll jest dość pospolitym stworzeniem wykorzystywanym w różnych grach i utworach. Nie sposób wymienić je wszystkie. Na pewno jednym z najpopularniejszych miejsc, w których się pojawiają, jest Śródziemie — świat wykreowany przez J.R.R. Tolkiena — klasyka fantastyki. Wśród naszych rodzimych dzieł warto wspomnieć choćby o Wiedźminie autorstwa Andrzeja Sapkowskiego, gdzie stworzenia te dbają o mosty i pobierają „trollowe myto” za przejście. Wracając na chwilę do Skandynawii, skąd oryginalnie pochodzą, należałoby wspomnieć o muminkach, gdyż ci bohaterowie opowiadań dla dzieci także są przedstawicielami tego gatunku. Oryginalna nazwa tych stworzeń to „Mumintrollen„.
Jeśli chodzi o gry, też jest to popularny wybór wśród twórców. Można je spotkać w klasycznych grach RPG, takich jak Dungeons & Dragons lub Warhammer Fantasy. Oprócz tego oczywiście sporo gier cRPG gości u siebie te stworzenia. Jednymi z popularniejszych tytułów, które należałoby wymienić są serie The Elder Scrolls, Final Fantasy, Fable, Heroes of Might and Magic czy chociażby Divinity.
Entuzjastom gotowania na pewno nie umknął przepis na wykwintne danie, pochodzące od jednego z trolli, którego możemy spotkać w Wiedźminie 2 — zupę z elfów i cebuli. Podobno elf z cebulą jest bardzo dobry — jak pomidor. W świecie Gothica co prawda elfów nie ma, ale kulinarni amatorzy może zainteresują się przepisem choćby na trollówkę, który można znaleźć w oficjalnej książce kucharskiej, wydanej niedawno przez Wydawnictwo Open Beta.
Całe trzy tony problemów
Takimi słowami Diego określił trolla w kanionie w pierwszej części. Ale jak widać, nie zawsze wyglądają one w ten sposób. W zależności od kreowanego świata, twórcy nieco inaczej podchodzili do tych stworzeń. Można jednak zauważyć, że wersja z Gothica mimo wszystko wpisuje się w to najpopularniejsze wyobrażeniem o tych istotach, czyli duża, raczej bezmyślna i wrogo nastawiona istota.
- ↑ a b c d e Grafiki pochodzą z Gothic Archive
- ↑ a Grafika pochodzi z Wikipedii
- ↑ a b Grafiki pochodzą z Wikipedii
- ↑ a Grafika pochodzi z Wikipedii
- ↑ a b c d Grafiki pochodzą z GothicPedia
- ↑ a Grafika pochodzi z GothicPedia
- ↑ a Grafika pochodzi z GothicPedia
- ↑ a b Grafiki pochodzą z GothicPedia
- ↑ a Grafika pochodzi z GothicPedia
- ↑ a Grafika pochodzi z filmu Gothic 1 Remake – Making of: Nyras Prologue Debrief
- ↑ a Grafika pochodzi z Moomin Wiki
- ↑ a Grafika pochodzi z The One Wiki to Rule Them All
- ↑ a Grafika pochodzi z Forgotten Realms Wiki
- ↑ a Grafika pochodzi z The Elder Scrolls Wiki
- ↑ a Grafika pochodzi z Divinity Wiki
- ↑ a Grafika pochodzi z Warhammer Wiki
Obraz użyty w grafice wyróżniającej jest autorstwa Theodora Kittelsena
